şimdi söyle bi geriye gidebilsem..taa lise yıllarına..hani kimsenin ben kadar acı çekmeyip, bu acılar üstüne herkesin beni izlediği yıllara..saatlerce belki hiçbir zaman bir araya gelmeyecek şarkılardan kaset listeleri doldurduğumuz o günlere..ne hoş olurdu değil mi? bugünden sıkıldığım kesin..hergün aynı monotonluk..dört duvarın yanında birde, parçalı bulutlu havalar…arada kalmak kadar kötü birşey yok bu hayatta..ta ki, arkası sırlı camlara bakıncaya kadar..bir gün bu bedenin, yada bu düşüncelerin olmayacağını düşünmek..en kötüsü bu olsa gerek..sen ey bu yazıyı okuyan, birgün burda olmayacaksın..ben aptalcada olsa 3-4 kelimeyi ve bir kaç kitabıda birilerine bırakmak üzere yanyana getirdim..sende durum ne?